etui
Zobacz również: Nadczynność tarczycy
tarczyca

Niedoczynność przytarczyc

Niedoczynność przytarczyc to stan, który charakteryzuje się niemożliwością natychmiastowego zwiększenia wydzielania aktywnego parathormonu w odpowiedzi na zmniejszenie stężenia wapnia w surowicy. Wyróżnić można niedoczynność przytarczyc prawdziwą oraz rzekomą niedoczynność przytarczyc.

Pierwsza z nich stanowi wynik zmniejszenia wytwarzania parathormonu, bądź też jego nieprawidłowej budowy i działania. Rzekoma niedoczynność przytarczyc natomiast pojawia się wóczas, kiedy obserwuje się brak odpowiedzi tkanek docelowych na parathormon o prawidłowej budowie. Na szczególną uwagę zasługuje fakt, iż rzekoma niedoczynność przytarczyc powoduje charakerystyczne zmiany w wyglądzie dziecka. Zaliczyć do nich można między innymi niski wzrost, okrągłą twarz, otyłość, krępą budowę ciała, czy szerokie dłonie i stopy.

Jakie są objawy niedoczynności przytarczyc?

Zarówno w przypadku niedoczynności przytarczyc prawdziwej, jak i w rzekomej niedoczynności przytarczyc może pojawić sie tak zwana tężyczka jawna, bądź utajona, która objawia się przede wszystkim drgawkami i spastycznym ustawieniem kończyn. Stan taki wymaga oczywiście natychmiastowej pomocy lekarskiej. Niektórzy pacjenci doświadczają także zwapnienia w tkankach miękkich, szczególnie w ośrodkowym układzie nerwowym.

Prawdziwa niedoczynność przytarczyc u dzieci

Prawdziwa niedoczynność przytarczyc u dzieci w wieku 6-12 lat może być spowodowana współistnieniem uporczywych zmian grzybiczych pojawiających się na skórze, paznokciach i śluzówkach. Czynnikiem inicjującym może być ponadto obecność innych niedoborów hormonalnych (niedoczynność tarczycy, nadnerczy, bądź cukrzyca), a także innych chorób o podłożu autoimmunologicznym, m.in. przewlekłe zapalenie wątroby lub celiakia. Niedoczynność przytarczyc może stanowić także powikłanie operacji tarczycy lub urazu w okolicy szyi.

Jak leczyć niedoczynność przytarczyc?

W ramach leczenia prawdziwej niedoczynności przytarczyc podaje się odpowiednie dawki witaminy D oraz wdraża się dietę ubogą w fosforany (ograniczenie spożywania żółtego sera, mleka, czy jaj). Ma to na celu zwiększenie stężenia wapnia w surowicy, a także normalizację stężenia fosforanów.

Nie ma jeszcze komentarzy! Śmiało, bądź pierwsza/y! :)


Musisz mieć włączone javascript, aby wyświetlać komentarze.