Zobacz również: Nadczynność tarczycy
tarczyca

Hirsutyzm

Hirsutyzm to nadmierne owłosienie występujące u kobiet, które pojawia się w miejscach, charakterystycznych dla owłosienia męskiego, a więc przede wszystkim na brodzie, brzuchu, udach oraz na plecach. Hirsutyzm stanowi rezultat nadmiernego stężenia androgenów, czyli męskich hormonów występujących w organizmie. Może mieć on podłoże genetyczne, ale może stanowić także wynik zaburzeń hormonalnych.

włosy 2

Celem postawienia diagnozy przeprowadzane są badania hormonalne, jednakże nie zawsze są one w stanie wskazać na występujące w organizmie kobiety zaburzenia. Niekiedy nie pojawiają się także żadne objawy dermatologiczne, jak na przykład trądzik, który jest charakterystyczny w przypadku hirsutyzmu. W takich sytuacjach stwierdza się hirsutyzm idiopatyczny, który polega na nadmiernej reakcji receptorów androgenowych w skórze na poprawne poziomy androgenów, występujące w surowicy krwi.

Wyróżnia się ponadto tak zwany hirsutyzm wtórny, którego przyczyną mogą być guzy jajników, bądź zespół Steina-Leventhala. Podstawowe objawy tego rodzaju schorzenia, to przede wszystkim: bezpłodność oraz zaburzenia miesiączkowania.

Mówi się także, że przyczyną hirsutyzmu wtórnego może być tak zwany zespół Cushinga, otyłość wraz z cukrzycą typu 2, guzy kory nadnerczy, a także zespół nadnerczowo-płciowy.

Podłożem hirsutyzmu mogą być także zaburzenia endokrynne, a w szczególności niedoczynność tarczycy.

Do nadmiernego owłosienia u kobiet mogą doprowadzić anaboliki, glikokortykosteroidy oraz leki przeciwzapalne.

Hirsutyzm nie jest zaliczany do chorób poważnych, jednakże stanowi dla kobiet dość duży problem estetyczny, negatywnie wpływający na poczucie własnej wartości. Warto podkreślić, że w przypadku hirsutyzmu o podłożu genetycznym, leczenie jest o tyle skomplikowanym procesem, że przyjmowanie jakichkolwiek środków farmakologicznych okazuje się mało skuteczne. Jedyny, zalecany w tym wypadku zabieg, to elektroliza, usuwająca cebulki włosowe za pomocą prądu. Inne, przeprowadzane w takich sytuacjach zabiegi, to: woskowanie, golenie oraz usuwanie włosków za pomocą depilatorów chemicznych. Są to zabiegi skuteczne, ale niestety krótkotrwałe. Efekt leczenia nigdy nie jest do końca pewny, a niekiedy bywa i nawet niezadowalający. Stosowanie niektórych leków, jak na przykład preparatów kortyzonowych może jedynie spowolnić wzrost włosów, natomiast po zaprzestaniu leczenia pacjentka powraca niekiedy do stanu początkowego. Leczenie hirsutyzmu powinno być długotrwałe, co nie zawsze okazuje się możliwe, głównie ze wzlgędu na towarzyszące temu skutki uboczne, a więc przede wszystkim zaburzenia cyklu miesiączkowego, bóle i zawroty głowy, czy zmniejszone libido. W trakcie terapii hormonalnej często pojawiają się także mdłości, wymioty oraz jadłowstręt. Niekiedy występuje również toksyczne zapalenie wątroby, a także objawy, które są charakterystyczne dla zapalenia żołądka oraz jelit. W trakcie leczenia hirsutyzmu należy zwrócić się do dermatologa, który jest w stanie dopasować najbardziej skuteczną terapię, wyróżniającą się najmniejszym poziomem ryzyka.

Nie ma jeszcze komentarzy! Śmiało, bądź pierwsza/y! :)


Musisz mieć włączone javascript, aby wyświetlać komentarze.